خازن های مولتی لایر در واقع از خانواده خازن های عدسی و بدون پلاریته می‌باشند.

از لحاظ ساختاری خازن Multilayer از چندین لایه سرامیکی و الکترودهای داخلی ساخته شده است؛ این الکترودها به یک پایانه خروجی جهت نصب متصل شده‌اند که شامل سه لایه مس و یا نقره، نیکل آبکاری و سرب یا قلع می‌باشند.

خازن Multilayer ویژگ ‌هایی دارد که آن را از خازن های عدسی متمایز کرده است.

از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• محدوده ظرفیت خازن
• ولتاژ کاری بالا
• کیفیت پاسخ فرکانسی

در نتیجه برای انتخاب یک خازن مولتی‌لایر در نظر گرفتن پارامترهایی از قبیل ثابت دی الکتریک ، ظرفیت خازن و ماکزیمم ولتاژ مجاز حائز اهمیت است.

خازنهای مولتی لایر در محدوده ولتاژ 25 تا 100 ولت DC ساخته می‌شوند؛ و در این گونه خازن ها معمولا ظرفیت بر حسب پیکو فاراد یا نانو فاراد محاسبه می‌شود.

مقدار ظرفیت این خازن ها مانند خازن های عدسی برحسب PF ( پیکوفاراد)  و سه رقمی و به صورت کد برروی خود خازن درج شده است. بدین صورت که تعداد دو رقم اول نشان دهنده دو رقم باارزش و آخرین رقم تعداد صفرها را مشخص می‌کند.

مثلاً اگر بر روی بدنه یک خازن مولتی لایر نوشته شده باشد: 474 ، منظور آن است که این خازن ظرفیت 470000 پیکوفاراد یا 470 نانو فاراد دارد.

همان گونه که  ملاحظه می‌کنید دو عدد اول را خوانده و به جای عدد سوم صفر قرار می‌دهیم. در این صورت ظرفیت خازن بر حسب پیکو فاراد به دست می‌آید که با تقسیم آن بر هزار، ظرفیت خازن بر حسب نانو فاراد را می‌توان به دست آورد.